هخامنش

شب یلدا مبارک

hakhamanesh2007 — Sun, 20 Dec 2009 07:20:18 GMT

اهورامزدا

محفل آريايي تان طلائي دلهايتان دريايي

شاديهايتان يلدائي مبارك باد اين شب اهورائي

بيا اي دل کمي وارونه گرديم ، براي هم بيا ديوونه گرديم ، شب يلدا شده نزديک اي دوست

، براي هم بيا پيمونه گرديم . شب يلدا مبارک

توي سرماي اين شب طولاني به فکر بي خانمان هايي که چشم ميزنند زودتر صبح بشه هم هستي؟

يلدا يعني يادمان باشد كه زندگي آنقدر كوتاه است كه يك دقيقه بيشتر با هم بودن را

بايد جشن گرفت

يلدايتان مبارك.

تو ميري و من فقط نگاهت مي کنم ، تعجب نکن که چرا گريه نمي کنم ، بي تو يک عمر

فرصت براي گريستن دارم ، اما براي ديدن تو همين يک لحظه باقيست ،

تا يلدايي ديگر انتظارت را خواهم کشيد . . .

همهً شب هاي غم آبستن روز طرب است

يوسف روز ز چاه شب يلدا آيد

دخمه يا گورستان خاموش زرتشتيان

hakhamanesh2007 — Sat, 18 Jul 2009 04:51:18 GMT

اهورامزدا

دخمه يا گورستان خاموش زرتشتيان در شهرك گلستان يزد بروي يك تپه نسبتا مرتفع واقع شده است در اين محل دو دخمه وجود دارد كه يكي قديمتر به اسم هانچكي هاتريا(زرتشتي هندي الاصل) و ديگري جديدتر به اسم گلستان معروف است.ارتفاع اين دو دخمه از بالاي تپه تقريبا ۶ متر است ،قطر دخمه هانجكي ۱۵ متر و دخمه گلستان ۲۵ متر ميباشد.دردین زرتشت رسم بر این بود که اجساد مردگان خود را در هوای آزاد می گذاشتند تا طعمه پرندگان شوند به همین منظور در وسط هركدام از اين دخمه ها چاله‌اي وجود دارد كه زرتشتيان اجساد مردگان خود را با مراسم مذهبي آنجا قرار ميدادند.از اين دخمه در حال حاضر استفاده نميشود و زرتشتيان اجساد خود را در گورستاني نزديك همين محل دفن ميكنند.در پاي اين تپه عمارتهايی از قبيل آب انبار و كاروانسرا ساخته شده بوده كه مورد استفاده قرار ميگرفته.

چند تا عكس در ادامه مطالب

حتما ببینید

آب انبار شش بادگير يزد

hakhamanesh2007 — Mon, 11 May 2009 09:12:18 GMT

اهورامزدا

آب انبارها از جمله تأسيسات وابسته به قنات هستند كه براي ذخيره‌سازي در زمستان و استفاده در تابستان كاربرد داشته‌اند.
آب انبار شش بادگيري در محله‌اي به همين نام در شهر يزد واقع شده است. اين آب انبار بزرگ و پرحجم بالغ بر 2000 متر مكعب گنجايش داشته و دو عدد شير يا راه دسترسي به شير آب انبار دارد . اين آب انبار داراي شش بادگير است، سه بادگير آن از ابتدا ساخته شده بود و سه بادگير ديگر بعدها به آن الحاق شده است، با كمي دقت در شكل بادگيرها تفاوت سه بادگير قديمي با ديگر بادگيرهاي آن مشهود است. شش بادگير آب انبار با توجه به شرايط اقليمي و جهت باد در اين منطقه به شكل 8 وجهي مي‌باشند. ارتفاع مخزن، ارتفاع بادگيرها، معماري زيباي بادگيرها و مصالح به كار رفته و تزئينات آجر چيني مدخل ورودي آن از ويژگي‌هاي انحصاري آب انبار شش بادگيري است كه شهرت بسزايي به آن داده است.
تعداد پلكانهاي اين آب انبار 50 عدد، ارتفااع مخزن 6/12 متر و ارتفاع بادگيرها 10 متر مي‌باشد.

زمان ساخت این آب انبار به دوره قاجار برمیگردد.

زيارتگاه پيرسبز چك چك مهمترين زيارتگاه زرتشتيان

hakhamanesh2007 — Tue, 05 May 2009 06:31:18 GMT

اهورامزدا

زيارتگاه پيرسبز(چك‌چك)

زیارتگاه پیر سبز در نزدیکی شریف آباد ( اردکان ) در دامنه ی کوهی در یک سراشیبی تند و در دره عمیقی در بخش « خرانق اردکان » قرار دارد و گفته می شود نام « چک چک » یا « چک چکو » از صدای قطره های آبی گرفته شده که از صخره ای می چکد و اکنون به درون یک منبع ذخیره هدایت می شود.بر اساس باورهای مردم ، این مکان مقدس جایگاه پنهان شدن حيات بانو يا نيك بانو، یکی از شاه دخت‌های ساسانی می باشد که در هنگام حمله ی تازیان به این مکان گریخته و پناه گرفته بود و بعدها چوپانی او را در خواب می ‌بیند و نیک بانو به او می‌ فرماید تا بنای پیر سبز را بنیان گذارد.
دراین نیایشگاه درخت کهنسالی وجود دارد که به باور زرتشتیان ، این درخت عصای نيك بانو دختر يزدگرد سوم ساساني است که پس از فرورفتن در زمین به درخت بزرگی تبدیل شده است.
نیایشگاه پیر سبز امکانات رفاهی مانند برق ، آب آشامیدنی و تعدادی اتاق دارد که برای استراحت ساخته شده که به آنها خيله می گویند.

از اشتاد روز تا انارام روز از خردادماه برابر با ۲۶ تا۳۰ خرداد در گاهشماری ایرانی،آیین زیارت ستی پیر و زیارت پیر سبز ( ۶۸ کیلومتری یزد ) برگزار می شود.زرتشتیان ایران در این روزها با پوشیدن لباسهایی با رنگ روشن و پوشاندن موی سرشان در حالی که مقداری میوه ، اسپند و مواد غذایی به همراه دارند ، نخست به زيارتگاه ستي پير(مه ستي) در شرق شهر یزد نزدیک مریم آباد(قلعه اسدان)که به باور مردم پناهگاه مادر شاهزادگان ساسانی است و سه نیایشگاه دارد می روند و آیینهای ویژهای به جا می آورند و سپس به زيارتگاه پيرسبز(چك‌چك) می روند.

پدر زبان پارسی بعد از اسلام در ایران

hakhamanesh2007 — Mon, 20 Apr 2009 06:53:18 GMT

اهورامزدا

يعقوب ليث صفار نخستين کسی بود كه زبان پارسی را ۲۰۰سال پس از ورود اسلام به ايران‌، به عنوان زبان رسمی ايران اعلام كرد و پس از آن ديگر کسی حق نداشت در دربار او به زبانی غير از پارسی سخن بگويد. دكتر محسن ابوالقاسمی در كتاب «تاريخ زبان فارسی» آورده است:«.... در سال 254 هجری، يعقوب ليث صفار، دولت مستقل ايران را در شهر زرنج سيستان تاسيس كرد و زبان فارسی دری را زبان رسمی كرد كه اين رسميت تا كنون ادامه دارد.» در منابع كهن نيز از اين رويداد نام برده شده است. نويسنده «تاريخ سيستان» چنين روايت كرده است: يعقوب فرا رسيد و بعضی از خوارج كه مانده بودند ايشان را بكشت و مال‌های ايشان بر‌گرفت. پس شعرا او را شعر گفتندي به تازی: قد اكرم الله اهل المصر و البلد بملك يعقوب ذی الافضال و العدد. چون اين شعر بر‌خواندند او عالم نبود، در نيافت، محمد‌بن و صيف حاضر بود و دبير رسايل او بود و بدان روزگار نامه پارسی نبود، پس يعقوب گفت: "چيزی كه من اندر نيابم چرا بايد گفت؟" محمد وصيف پس شعر پارسی گفتن گرفت و اول شعر پارسی اندر عجم او گفت. » فارسی، يا فارسی دري یعنی رسمی، دنباله پارسی ميانه زردشتی است. تا عهد يعقوب ليث، زبان رسمی ايران يا حكومت‌های ايران، زبان عربی بود. يعقوب در سال 254 هجری قمری زبان پارسیرا رسمی كرد و زبان رسمی ايرانی است. پس از يعقوب هم سامانيان و آل بويه اين زبان را گسترش دادند و از نابودی آن جلوگيری كردند، دولت سامانی به رواج زبان فارسی علاقه مند بود و دولت غزنوي، فارسی را در هندوستان رايج كرد. زبان فارسی در دربار مغولی هند، زبان رسمی بود. رواج فارسی در هند سبب شد زبانی به وجود آيد به نام اردو كه زبان رسمی دولت پاكستان شد و به الفبایی كه از الفبای فارسی گرفته شده، نوشته می شود. زبانی كه در هند، آن را هندوستانی می نامند و به الفبایی كه از الفبای سنسكريت گرفته شده، نوشته می شود، با اردو يك منشأ دارد. سلجوقيان زبان فارسی را در آسيای كوچك رايج كردند. در دولت عثمانی زبان فارسی رايج بود. برخی از سلاطين عثمانی چون محمد فاتح و سليم اول به فارسی شعر سروده اند.اما تسلط استعمار بر كشورهای شرق سبب شد كه از رواج فارسی كاسته شود.

روحش شاد ويادش هميشه گرامي

شعري از محمد صادق ادیب الممالک فراهانی متخلص به اميري بااجراي زيباي اميرآرام

hakhamanesh2007 — Sun, 12 Apr 2009 04:37:18 GMT

اهورامزدا

شتربانان

برخیز شتربانان، بربند کجاوه .................. کز چرخ عیان گشت همی رایت کاوه

از شاخ شجر برخاست آوای چکاوه .................. وز طول سفر حسرت من گشت علاوه

بگذر به شتاب اندر از رود سماوه .................. در دیده من بنگر دریاچه ساوه

وز سینه ام آتشکده پارس نمودار

دوران پادشاهي اردشير يكم ، پادشاه هخامنشي

hakhamanesh2007 — Sun, 05 Apr 2009 08:26:18 GMT

اهورامزدا

پس از مرگ خشایار شاه، پسرش ارشک با نام اردشیر ( پارسی باستان :" آرتاخشترا") بر تخت شاهنشاهی نشست. نویسندگان یونانی به او درازدست گفته اند. نلدکه گوید نخستین کسی که این لقب را برای او نوشته دی نن بوده و دیگران از وی برداشت کرده اند. دی نن این لقب را به معنای گستردگی توان وی به کاربرده است. پلوتارک می نویسد که وی در بزرگواری و روان والایش در میان شاهنشاهان هخامنشی برجستگی دارد. در روزگار وی رخنه ی ایران در یونان پیوندی برپایه ی احترام بود. واردشیر خودمختاری برخی شهرهای یونان مانند آتن را پذیرفت. اردشیر در نخستین سال شاهنشاهیش به بازسازی سیستم فرمانروایی پرداخت و شهربان هایی برگزید و همچنین کیفرها را ملایم تر کرد. شورش مصر آگاهی از درگذشت خشایارشاه به گروهی از مصریان فرصتی برای شورش داد( سال 99 هخامنشی). هخامنش عموی اردشیر که شهربان مصر بود، در شورش کشته شد. شورشیان از مزدوران یونانی بویژه آتنیان بهره می بردند و چنین برمی آید که شورش پشتوانه ی مردمی نداشته است. ایرانیان و مصریانی که در شورش دست نداشتند به دژ سپید ممفیس پناهنده شدند. .

نقش پارسيان هند درپيشرفت صنعت وفرهنگ هند

hakhamanesh2007 — Mon, 09 Feb 2009 08:31:18 GMT

اهورامزدا

پارسیان هند گروهی از زرتشتیان‌اند که در شبه ‌قاره هند زندگی می‌کنند. نیاکان آنها در سده‌ي دوم هجری، پس از چیرگی تازیان بر ایران، از ایران به هند و به گجرات کوچیده‌اند.

شمار آنان، در سرشماری سال ۲۰۰۱ميلادي هند، ۶۹۶۰۱ تن بوده است. حدود 5 هزار پارسی نیز در پاکستان و دیگر کشورهای شبه ‌قاره هند زندگی می‌کنند. جمعیت کل آنها در دنیا کمتر از ۱۰۰هزار تن برآورد می‌شود.

پارسیان هند، با وجود جمعیت کم، از نظر اقتصادی اقلیت مهمی در هند به‌شمارمی‌روند و در پایه‌گذاری بسیاری از بنیادهای صنعتی و اقتصادی هندوستان نقش داشته‌اند که «بنیاد تاتا» نمونه‌ای از آن است.

اسم روزها در ايران باستان

hakhamanesh2007 — Mon, 26 Jan 2009 06:05:18 GMT

اهورامزدا

اسامی سی روز ماه های سال در آیین زرتشتی برگرفته از نامهای هرمزد و امشاسپندان و ایزدان گوناگون است که در راس آنها نام هرمزد قرار دارد و سپس نام روزهای دوم تا هشتم اسامی شش امشاسپندان یا صفات هرمزد و بقيه نیز یا اسامی ایزدان نگهبان بر پدیده های طبیعی و یا برگرفته از نام برخی از یشتهای اوستا است:

1- هرمزد 2- بهمن3- اردیبهشت 4- شهریور5- سفندارمذ 6- خرداد 7- امرداد 8- دی به آذر9- آذر10- آبان(الهه آبها) 11- خورشید 12- ماه 13- تیر(ایزد باران)14- گوش(ایزد چهارپایان) 15 - دی به مهر16- مهر(فرشته روشنايي و فروغ) 17- سروش(پیک اهورامزدا) 18- رشن(ایزد عدالت)19- فروردین20 - بهرام (ایزد جنگ)21- رام (فرشته هوا)۲۲- باد 23-دی به دین24- دین25 - ارد 26 – اشتاد 27- آسمان 28- زامیاد(فرشته زمین)29- ماراسپند (در اوستا مانثرا سپنت = کلام مقدس) ۳۰- انغران یا انیران (روشنایی بی پایان= مکان هرمزد).

پير ناركي

hakhamanesh2007 — Sun, 18 Jan 2009 04:25:18 GMT

اهورامزدا

درود بر همه دوستان همراه

نیایشگاه « پیر نارکی » در 58 کیلومتری باختر شهر یزد بر دامنهی کوه بلندی بنام « تجنک » نزدیک « دره زنجیر » یا در نزدیکی تفت ، از « دره گیگون » قرار دارد.
در باور مردم این مکان پناهگاه عروسی از فرمانروایان پارس به نام « ناز بانو » یا « زربانو » است.
« نازبانو » در هنگام حملهی تازیان، به کوهی در درهی زنجیر رسیده و خواهان پناه گرفتن در کوه میشود که کوه وی را پناه نمیدهد، از همین روی مردم تا کنون نیز به آن کوه سنگ میزنند او سپس به کوه گیگون‌ میرسد، از کوه میگذرد و در دامنهی کوه نارکی درخواست یاری از پروردگار میکند ، که کوه وی را در خود پناه میدهد و از آنجا چشمهای روان میشود و بعدها نازبانو در خواب یک بیابان گرد روشن بین نمایان شده و از او میخواهد که بنای نیایشگاه پیر نارکی را بنا کند. مراسمی که در نیایشگاه پیر نارکی برگزار میشود مانند پير سبز(چکچکو) مفصل نیست و بیشتر جنبهی گردهمایی فرهنگی را دارد و زمان آن از ۱۶تا۲۰مردادماه ميباشد.
در این مراسم پس از نیایشی کوتاه و پخش کردن نزوراتی چون آش ، آبگوشت و سیروک (نانی شبیه به پیراشکی بزرگ)، از دانش آموزان و دانشجویان ممتاز زرتشتی تجلیل شده و جوایزی به آنها داده میشود. دو روز پيش من و چند تا از دوستانم رفتيم اونجا،جاتون خالي، خيلي خوش گذشت. كوهي كه مشرفه به اين زيارتگاه نزديك به 200متر ارتفاع داره ومكانهايي كه براي اسكان مسافران ساختند تلفيقي است از معماري سنتي يزد ومعماري مدرن،راستي يادم رفت بگم نزديك به ۱۰كيلومتر از راه خاكي بود به خاطر همين اولش پشيمون شديم كه چرا رفتيم ولي وقتي رسيديم سختي راه از يادمون رفت.

براي اينكه بيشتر با اين پير آشنا بشين چندتا عكس گذاشتم كه پيشنهاد ميكنم حتما ببينين

براي ديدن عكسها روي ادامه مطالب كليك كنيد